ارسال

برای تحقق حقوق کودکان و بویژه کودکان کار مبارزه کنیم


2017-01-12 | ۱۳۹۵-۱۰-۲۳

بر اساس آمارها حدود چهار میلیون کودک در سنین تحصیلی از حضور در مدارس محروم شده‌اند. این کودکان، و بویژه دختران، یا اصلا امکان حضور در کلاسهای درس را پیدا نکرده و یا پس از مدتی حضور در مدارس به ناچار ترک تحصیل کرده‌اند. بنا به اطلاعات در دسترس به دلیل محرومیت خانواده‌ها از درآمد کافی برای تامین یک گذران بخور و نمیر بیشتر این کودکان وارد بازار کار شده‌اند. با اینکه دولت روحانی آماری رسمی از کودکان کار و خیابان ارائه‌ نداده، اما بعضی کار شناسان این کودکان نان آور را بیش از 2 میلیون نفر دانسته‌اند. این آمار با توجه به افزایش میزان فقر، طلاق، اعتیاد و سایر مصائب اجتماعی در حال بالا رفتن است. این کودکان در معرض انواع آزارها، امراض جسمی و روحی و اعتیاد قرار داشته و آینده‌ی تاریکی پیش رو دارند.

بنا به اعتراف خود کارگزاران رژیم، دولت قانون و یا برنامه‌ی موثری در جهت تامین شرایط رشد و حقوق این کودکان ندارد. بعضی کارشناسان معتقدند که ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی به صورت جهنمی برای کودکان و بویژه کودکان کار و خیابان درآمده است. طبق قانون کار به کار گرفتن کودکان کمتر از 15 سال قدغن است. گرچه حد سنی برای کودکان در ایران باید 18 سال باشد، اما همین بند نارسا نیز در این کشور توسط کارفرمایان و دولت نادیده گرفته میشود. کودکان زیر 15 سال در مقابل چشمان همگان و از جمله مقامات و مامورین دولتی از کارگاههای نمور قالی بافی گرفته تا کارگاههای ناامن و در خیابانها و کوچه‌ها به کار مشغولند. هیچکدام از دولت ها در نظام سرمایه داری اسلامی ایران در حالیکه بیش از صدها میلیارد دلار پول نفت را حیف و میل کرده و هر کدام چند پرونده اختلاس و دزدی های کلان زیر بغل داشته اند اما راه کارهائی موثر برای حل مشکلات کودکان و از جمله کودکان کار در پیش نگرفته اند. این دولت ها از یکطرف ارائه‌ی عمومی آمار در مورد مصائب اجتماعی را قدغن کرده و از طرف دیگر به جمع آوری کودکان از خیابانها اقدام کرده اند. کودکان جمع آوری شده پس از مدتی تحت عنوان تحویل به خانواده‌ها دوباره در خیابانها رها شده‌اند. از آنجا که دولت در ایران تمام درآمدهای حاصله‌ از فروش نفت و مالیات را تصاحب میکند باید در برابر جامعه و تامین حقوق کودکان پاسخگو باشد. این مسئولتی است که جنبشهای کارگری و زنان بارها به طرق مختلف و مخصوصا از طریق قطعنامه‌ها انجام آنرا به دولت یادآوری کرده‌اند.

از نظر بخش پیشرو جنبش کارگری ایران"سيستم سرمايه داری عامل كار كودكان است و تمامی كودكان بايد جدای از موقعيت اقتصادی و اجتماعی والدين ، نوع جنسيت و وابستگی های ملی و ن‍‍ژادی و مذهبی از امكانات آموزشی، رفاهی و بهداشتی يكسانی برخوردار شوند." کودکان از سرمایه‌های بسیار اساسی کشور هستند. عدم توجه به آنان مصائب بسیاری را متوجه جامعه میکند. گذشته از اینکه کودکان باید از بهترین امکانات آموزشی، پرورشی، بهداشت، خدمات پزشکی، درمانی و رشد مناسب برخودار باشند والدین آنها نیز باید از نظر کاری، مسکن و بهداشت و درمان تامین گردند تا بتوانند وظایف خود را در مقابل کودکان به انجام رسانند. در کنار اینان وظیفه‌ی مراکز آموزشی، رسانه‌ها و تمام وسایل تبلیغی، ترویجی و هنریست تا همه‌ی بزرگسالان را نسبت به ضرورت تامین حقوق کودکان آموزش دهند.

دولت روحانی همچون دولت احمدی نژاد مداوما و به صورتی ریاکارانه اعلام میکند که خدمتگزار مردم است، اما در عمل بودجه‌ی مملکت در دست این دولت عمدتا خرج نیروهای سرکوب، آخوندها، پخش خرافات، دخالتگری در کانون های بحران منطقه، باج دادن به دولتها و گروههای ارتجاعی گشته و به جیب مقامات فاسد سرازیر میگردد. این دولت تا مجبور نشود، بودجه‌ای برای حل مشکلات کودکان و اقدام مثبتی در جهت تامین یک آینده‌ی روشن برای کودکان و از جمله کودکان کار بر نخواهد داشت.

زنان و مردان آزاده ایران و از آنجمله والدین، معلمان و کارکنان مراکز بهداشتی و غیره وظایف مهمی در جهت تامین حقوق کودکان به عهده‌ دارند. یکی از این وظایف ناچار کردن دولت به انجام وظایفش در مقابل کودکان است. ایجاد هر گونه تغییری در جهت بهبود وضعیت کودکان فقط می تواند نتیجه مبارزه کارگران و توده های زحمتکش و محروم جامعه باشد. پیشبرد این مبارزه و تحمیل هر میزان از حقوق کودکان و از جمله کودکان کار باید در مسیر سرنگونی انقلابی رژیم جمهوری اسلامی و به زیر کشیدن نظام ظالمانه سرمایه داری قرار گیرد.

آخرین سخن روز