ارسال

رؤیای پیروزی نوعثمانیسم، و آغاز یک کابوس


جهان امروز

2017-04-19- | ۱۳۹۶-۰۱-۳۰

حزب اسلامی «عدالت و توسعه» روز ۱۶آوریل، از صندوق‌های تقلب بیرون آورده شد. اگر رای «نه» پیروز می‌شد به حال توده‌‌های حکومت شونده وطبقه کارگر نیز هیچ تغییری درمیان نبود. دولت اردوغان، با کمی بیش از ۵۰درصد رای مشکوک «پیروزی» خود را برای برقراری کامل حکومت نوعثمانیسم، با کاریکاتور یک فاشیست، جشن گرفت. اما، حکومت به طور رسمی با سودای برقراری امپراتوری عثمانی با پرجم اسلام اخوان‌المسلمینی و پان‌ترکیسم به تاریخ سپرده شده است. حزب ناسیونالیستی «جمهوری خواه خلق» انتخابات را مخدوش اعلام کرده و آن نمی پذیرد. این حزب آتارترکیستی ‌رقیب اردوغان، خواهان بازشماری ۶۰درصد آراء شده ‌است. چند میلیون رای بدون مهر در صندوق‌ها ریخته شده و دولت اردوغان آنها را قانونی می‌شمارد. بنابه گزارش‌های حکومتی، کلان شهرهایی مانند استانبول و آنکار و ازمیر رای منفی داده‌اند. کردستان ترکیه روی هم رفته، انتخابات را تحریم کرد یا با شرکتی کم رنگ، بیشتر رای نه به صندوق‌ها افکند. دولت اردوغان، شرکت در انتخابات را به مختارمحله‌‌ها سپرد و با تهدید به جریمه، شرکت در انتخابات را اجباری ساخته بود. سلطان اردوغان پاشای مسلمان، با ۵۰ درصد آراء، آن هم تقلبی، شیپور پیروزی، سر داد. رای «آری» به نوعثمانیسم، استبداد مطلق را مشروعیت داد. و کمیسیون اتحادیه اروپا از اردوغان خواست که «در پی نزدیکی بیش از حد نتایج همه‌پرسی به دنبال اجماع ملی حداکثری در تغییرات قانون اساسی خود باشد.» یعنی که با جناح دیگر حکومت سازش کند تا مورد عنایت و پشتیبانی و مبادلات ضد انسانی سرمایه‌داران بازار مشترک غارت به ویژه بانک‌ مرکزی آلمان قرار گیرد .

اردوغان، با شبه‌ کودتاهای قانونی پی در پی، شعبده باز این معرکه بود. او رذل‌ترین پوپولیست دینمدار و سیاسی ترکیه در سده‌ی اخیر است که بساط لائیسته آتاتورک را به هم ریخت و خود را آتاتورک اسلامیزه شده‌‌ای اعلام کرد تا منجی سرمایه در ترکیه باشد. او با ضد کودتا ی۶ ۲۰۱ کودتا کرد. ترکیه بحرانی را با حذف نزدیک‌ترین همدستان خویش، پاشا شد. او زندان و شبیخون و بازداشت‌های دهها هزار نفره، اخراج‌از کار و تولید، خدمات صدها هزارنفره و‌ ازهم گسستن شیرازه تولید داخلی و بافت اجتماعی را به پیش برد تا یکه تاز حکومت باشد و پرچمدار نوعثمانیسم اعلام شود.

در سال 2002 که «حزب عدالت و توسعه» AKP به رهبری عبدالله گول به قدرت رسید،اردوغان. اسلام سیاسی‌اش،‌ همانند سایه ای شوم، به صورت خزنده تا کنون تمامی موازین بورژوایی پیشین را یکی بعد از دیگری زیر پانهاد. با قدرت یابی اردوعان وهمقطاران اسلامی‌اش، در سال 2010 در قانون اساسی، ترکیب دیوان قانون اساسی و شورای عالی قضات، به سود حزب اسلامی اردوغان تغییر یافت، و سانسور حاکم شد. اردوغان به سوی انتقال همه قدرت به رئیس جمهوری خیز برداشت. برای این هدف به دو سوم آراء مجلس نیاز بود و انتخابات ژوئن 2015، اردوغان با سرکوبگری، اکثریت نسبی را به دست آورد و برای تغییر قانون اساسی، ‌همه پرسی را حربه ساخت درپی کودتا با حمله به رهبران «حزب دمکراتیک خلق» و دستگیری بسیاری از رهبران و فعالین نمایندگان پارلمانتاریست و رفرمیست کرد، خفقانی سراسری حاکم کرد. فعالیت سندیکاها، و دیگر نهادهای مستقل و کارگری و اجتماعی به تنگنا گرفته شد.

به دستگیری دست اندرکاران کارزار «نه» به رفراندوم پرداخت. وافزون بر صد هزار نفر را به بند کشید. هزاران نفر از فعالان حزب دموکراتیک خلق HDP، حزب صلح و دموکراسی DBP، کنفدراسیون سندیکاهای انقلابی ترکیه DISK، کنفدراسیون سندیکاهای کارمندان KESK، سندیکای آموزگاران- Egitim-Sen و ... به زندان‌‌ها افکنده شده اند. میلیتاریزه کردن ترکیه، برقراری حکومت نظامی با حضور میت و پلیس ونیروهای انتظامی وگارد ویژه، این تنها حربه‌های سرکوب دولت اردوغان هستند. در کنار خود، حربه ی ایدئولوژیک اسلام، لشکرکشی به کردستان سوریه و عراق، موصل ووو مبادلات تجاری و تسلیحاتی با داعش، به علاوه نشر فریب‌های اسلامی در میان لایه‌‌های دورافتاده و حاشیه‌ای ووعده‌‌های دروغین «احمدی‌ نژادی» به آنانی که ذهنیت پذیرش دروغ‌ و فریب را دارند، همه ابزار رویای نوعثمانیسمی هستند که جامعه‌ی ترکیه مغلوبیت خویش را اینک با آن تجربه می‌کند. اما «پیروزی» اردوغان کابوسی در زهدان دارد که از هم اینک پریشان خوابی وی و همدستان داخلی و خارجی‌اش را در این شب تیره فریاد می‌زند.

آخرین مطالب